نه به اعدام: اسارت پیر بزوخوف – صحنه‌ای از جنگ و صلح نوشته لئو تولستوی

در دفتر شعر «تن‌آجین»، شاعر با زبانی عاطفی، بدنِ چهل‌تکه‌ی ایران معاصر را ترسیم می‌کند؛ در اینجا مهاجرت، سوگ جمعی، خشونت سیاسی و نوستالژی وطن در هم تنیده‌اند و تنِ آجین‌خورده نه فقط جسم شاعر، بلکه پیکر زخمی یک نسل است که میان غربت و امید، هنوز نفس می‌کشد و فریاد می‌زند.

جنگ که تمام می‌شود، «بازسازی» آغاز می‌گردد. اما آیا خانه‌ای که از نو ساخته می‌شود، همان خانه‌ی پیشین است؟ احمد خلفانی در این جستار، با نگاهی به خانه‌ی ویران گوته، ترک‌های دیوار یک خانهٔ شخصی، و فیلم «کپی برابر اصل» کیارستمی، نشان می‌دهد که هر بازسازی، فقط «فقدان» را پنهان می‌کند. در دوسیهٔ «ضد جنگ» بانگ، این متن یادآور آن است که «زندگی در میان ویرانه‌ها» نه یک انتخاب، که سرنوشت ما در «صلح منفی» است.

آیا آثار بزرگ ادبی جهان بدون خواندن فلسفه آفریده می‌شوند؟ محمدرفیع محمودیان در این جستار، با مروری بر نمونه‌هایی از تولستوی و بکت تا فوئنتس و میشیما، نشان می‌دهد که بسیاری از نویسندگان نامدار با فلسفه‌ی روزگار خود درگیر بوده‌اند؛ در سوی دیگر، او از نبودِ چنین سنتی در ادبیات داستانی ایران می‌گوید و پیامدِ این خلأ را «فقدانی در کارها» می‌خواند.